گفتمان ترکمنها : اندوهی ژرف و سکوتی حسرتبار جامعهٔ هنری و تمامی دوستداران فرهنگ و هنر اصیل ترکمن صحرا و ایران زمین را فرا گرفته است. ستارهای از آسمان پرافتخار هنر این دیار غروب کرد و «آی محمد آی محمدی»، آن استاد بیبدیل و اسطورهای راستین، صحنهٔ دنیای فانی را ترک گفت.
او که تنها یک هنرمند نبود؛ بلکه گنجینهای زنده از حکمت، خلاقیت و عشق به هنرهای نمایشی بود. استاد آی محمدی، با قلمی توانا، نفسی ژرف و اجرایی بینظیر، در قامت نویسندهای چیرهدست، سناریستای هوشمند، کارگردانی الهامبخش و بازیگری پیشکسوت، عمر خود را وقف روایت رنجها، شادیها، فرهنگ و اصالت مردمان سرزمینش کرد. هر نقش او بر پردهٔ سینما و هر نمایشش بر صحنهٔ تئاتر، درسِ زندگی، شرافت و انسانیت بود.
او با خلق آثاری ماندگار، نه تنها میراثی غنی برای هنر ترکمن و ایرانی به جای گذاشت، بلکه پلی مستحکم بین فرهنگها بنا نهاد و صدای مردمانش را به گوش سرتاسر ایران رساند. فروتنیاش در کنار عظمت هنریاش، و مردمداریاش در همراهی با استادیاش، از او چهرهای محبوب و قابل احترام در دلها ساخت.
اکنون که او از میان ما رفته، افسوس جانسوز بر ما که آن بزرگمرد را از دست دادهایم، اما افسوس بر هنر ترکمن صحرا که محرم اسرارش را از دست داد. نام و خاطرهٔ او، و آثار گرانبهایش، همچون نگینی درخشان در تارک فرهنگ این مرز و بوم خواهد درخشید و راهش برای نسلهای آینده چراغی فروزان خواهد بود.
در این ساعتهای سنگین، فقدان این شخصیت هنری و نمایشنامه نویس زبردست تئاتر را به خانوادهٔ محترمش، به جامعهٔ هنری ترکمن صحرا، به همهٔ شاگردانش که وامدار دانش او هستند و به تمامی علاقهمندان هنر اصیل، صمیمانه تسلیت میگوییم.
یادش برای همیشه در دلهای ما زنده و جاوادان بماند.
یادش گرامی و روحش شاد باد.